Visboer

'Kom we gaan eens naar de jaarmarkt, zeggen we. En na een tijdje daar hebben we honger.

Op de hoek staat een viskar, je kan er haring nemen, broodjes haring en kibbeling. Geen grote variatie, maar zoals bleek voor de man in de viskar al uitdaging genoeg. Het lijkt er op dat we zijn eerste klanten zijn. Niet van vandaag, van zijn hele leven. Wellicht is het een wao-er die in zijn reïntegratietraject min of meer gedwongen werd inkomsten te verwerven met een 'eigen zaak'. Zijn reïntegratiebureau incasseert handenwrijvend plaatsingsgeld van het rijk en de wao-er begint met de moed der wanhoop aan een 'nieuw leven

Er is slechts een andere klant voor ons. Die vraagt om een broodje haring.
" Een broodje haring" , herhaalt de man van de viskar.
Hij opent de vitrine, verzet een paar schalen, twijfelt of hij de vis zo..., nee hij neemt toch de schaal er uit, legt een visje op een bordje, fileert de vis voorzichtig met vork en mes, zet de schaal terug, sluit de vitrine, zoekt de zak met broodjes, zoekt een keukenrol, neemt een stukje keukenpapier, pakt daar mee een broodje vast, snijdt het broodje open, zoekt een pak servetjes, zoekt de uitjes....
Kijkt dan van over zijn brillenglazen naar zijn klant: uitjes er bij? Ja, uitjes erbij.

De visboer zoekt een vork voor de uitjes. Nee een lepel, of toch een vork? Het wordt een vork. Uitjes bij de haring. Broodje haring werd afgerekend. Klant blij weg met zijn broodje haring.
De blik over de brillenglazen zoekt de volgende klant:
Piet: "Een haring en een portie kibbeling aub. "
Aarzeling.... een dilemma voor de nieuwbakken visboer. Eerst de haring pakken of eerst de kibbeling in de frituur?
Het wordt de kibbeling. Vitrine open. De kibbeling op de toonbank. Je ziet hem denken,toch maar meteen de haring op de toonbank? De schaal gaat omhoog. Nee, geen plaats. Vitrine dicht...
Kibbeling in de frituur, vitrine open, kibbeling terug in de vitrine.
Weer die blik vanachter de blinkende brillenglazen... ' een haring zei u?'
Ja, ja, een haring!
De schaal wordt gepakt. Ach, teleurstelling. de haring wordt niet gefileerd. Deze haring komt van een aparte schaal.
De haring moet in een plastic bakje. Waar zijn ook weer de plastic bakjes? Bakjes worden gevonden. o, Jee, hier moet een servetje bij.
Servetjes gevonden, pak servetten moet nog open. Ach nee, er staan nog servetten op de toonbank. Pak servetten weer weg.
Haring in het bakje. Schaal terug in de vitrine. Blik over de toonbank: Uitjes erbij? Snikkend van de lach beamen we: Uitjes erbij!
De uitjes gaan erbij. De haring wordt overhandigd. Servetje wordt overhandigd. Daar sta ik met mijn haring.
Nu heb ik een dilemma, alvast opeten of éven wachten?
Laat ik maar even wachten. De aandacht van de visboer gaat naar de kibbeling. De kibbeling is bijna klaar. Toch?
Daar meldt zich een nieuwe klant. "Doe mij ook maar een portie kibbeling."
Maar nee, dat is te simpel. Dat gaat zomaar niet... "Eerst moet deze van die meneer er uit, anders worden die van u niet lekker." wordt er vriendelijk verklaard.
Er is in het mininetje blijkbaar maar plaats voor portie.
We wachten met zijn allen op de kibbeling. Ik nog steeds met het bakje haring in mijn hand.
Maar dan is de kibbeling klaar. Kibbeling wordt uit de frituur geschept. Kibbeling gaat in een plastic bakje. Plastic bakje wordt vol, boordevol en overvol geschept. Het mandje van de frituur ZAL leeg.
De nieuwe klant kijkt verbijsterd toe.

Het bakje is onhanteerbaar, maar er wordt een servetje klaargelegd. Blik over de brillenglazen: nog één vraag: Sausje er bij?
Ja, zucht Piet, sausje erbij... Emmer van de saus gaat open, lepel gaat in de saus, saus gaat in het plastic bakje. Bakje wordt voorzichtig overhandigd.
De visboer staat aarzelend te denken. Er was toch nog iets?
Betalen? suggereert Piet. Aha! De man buigt zich over een telmachine waaruit een vergeelde telstrook van een meter hangt.
Hij probeert de getallen van de haring en de kibbeling in te toetsen.
Vergist zich in het bedrag van de haring, rekent een broodje haring, en weet niet hoe hij dat terug moet draaien. Hij krabt zich achter de oren, berekent het dan allemaal maar uit het hoofd, ontvangt ons geld en wenst ons smakelijk eten.
Wij lopen blij met onze aanwinsten een stukje de markt op.
We lopen er een rondje, komen een kennis tegen en na een tijdje keren we op onze voetsporen terug.
Bij de viskraam zien we dat zich een kleine menigte heeft verzameld.
Zelfs de klant van de volgende portie kibbeling staat nog steeds geduldig te wachten......